كاكايى ( 1342 ) عبد الجبّار كاكايى در سال 1342 هجرى شمسى در شهر ايلام پا به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، ازآن‌پس در بيست‌سالگى براى ادامهء تحصيل رهسپار تهران شد و نخست پس از گذراندن دورهء تربيت معلّم به دانشگاه راه يافت و در رشتهء ادبيّات فارسى تحصيل دانش را پى گرفت و در سال 1368 به دريافت دانشنامهء ليسانس توفيق يافت . عبد الجبّار كاكايى از سال‌هاى نوجوانى قدم در وادى شعر و شاعرى نهاد و همكارى او با مطبوعات نيز از زمانى كه در تهران به تحصيل اشتغال داشت آغاز گرديد و آثارش از شعر و قصّه و نقدهاى ادبى در نشريه‌ها و مجلّه‌ها به چشم مىخورد . پس از پيروزى انقلاب اسلامى فعّاليّت‌هاى ادبى و هنرىاش افزون گرديد و با حوزهء هنرى سازمان تبليغات اسلامى همكارى نزديك كرد و نخستين مجموعهء شعرش به نام « مرثيهء روح » از طرف حوزهء هنرى تهران طبع و نشر گرديد و در سال 1369 دومين مجموعهء شعرش به نام « آوازهاى واپسين » توسّط نشر همراه منتشر شد كه هر دو مجموعهء شعر يا استقبال زيادى روبه‌رو گرديد . كاكايى در سرودن شعر كلاسيك و نو ، هر دو ، طبع‌آزمايى مىكند و در اين قسمت توانايى و مهارت خود را نشان داده و شعرش مورد توجّه دوستداران زيادى قرار گرفته و در كارش همواره موفق بوده است .